[over leven]

Bepaal mijn waarde achteraf…

• Posted by Corné on juni 17th, 2010 filed in Het dagelijkse leven

Soms is het eenvoudig, bijvoorbeeld bij het ontwerpen van een logo, het realiseren van een website of het ontwikkelen van een sterk concept (al wordt daar de grens al wat vager). Onze waardeketen is gebaseerd op een monetair stelsel, vaak op basis van ‘uur maal tarief’. Ik werk graag op basis van meetbaar resultaat en kan mijn toegevoegde waarde redelijk inschatten.

Soms is dat echter lastig. Vandaag stond bij thuiskomst Kirsten Wind van Syntens op het antwoordapparaat met de vraag of ik een lezing wil verzorgen over sociale media voor communicatieadviseurs van onder andere Syntens, NOM, VNO-NCW en de KvK Noord-Nederland. Grote partijen in Noord Nederland dus. Al eerder gaf ik een lezing over dit onderwerp. Op de Syntens dag ‘Groeien met Sociale Netwerken‘ en daarop volgend voor de adviseurs van Syntens Noord Nederland. De eerste uit naam van de Hanzehogeschool Groningen waar ik part-time een aanstelling heb als docent digitale media, de tweede op uitnodiging van Pieter Diphoorn en Tessa Vinke.

Oké, leuke uitdaging, 8 communicatieadviseurs van grote organisaties in Noord Nederland iets vertellen over de mogelijke inzet van sociale media. “Ik mag een offerte uitbrengen”, verteld Kirsten me. Fijn, dat mijn bijdrage op waarde geschat wordt, maar wat voor waarde is mijn lezing van één uur? In hoeverre help ik er de organisaties verder mee? Uiteraard, een lezing van één uur over een specifiek onderwerp, vergt tevens een aantal uren voorbereiding, dus ook hier zou ik ‘uur maal tarief’ kunnen toepassen.

Waarom waardebepaling achteraf?
Pionier van het werken met ‘waardebepaling achteraf’ is Martijn Aslander, hij werkt al ruim zes jaar zo. Martijn inspireert me van tijd tot tijd, we wisselen wel eens van gedachten of wat tweets uit.

Ik wil mezelf opnieuw op ’scherp’ zetten, keer op keer, bij ‘waardebepaling achteraf’ verandert mijn relatie met de klant. Ik moet als dienstverlener mijn uiterste best doen om de beste oplossing te bieden. Aan de klant de moeilijke taak om mijn verhaal op waarde voor de organisatie (of de persoon) in te schatten.

Onzekerheid bij de opdrachtgever
‘Waardebepaling achteraf’ kan leiden tot onzekerheid bij de opdrachtgever, zo schrijft Fanny Koerts in haar blog op durftevragen.nl. Ik kan me daar inderdaad wel wat bij voorstellen. Vragen als ‘Hoe werkt dat dan?’, ‘Wat vond je er zelf van?’ (met andere woorden ‘Wat vond je het zelf waard?’), ‘geef ik wel genoeg?’ of ‘wat is een redelijke onkostenvergoeding?’ gaan waarschijnlijk vaak door het hoofd van de opdrachtgevende partij.

Hoe bepaal je mijn waarde?
Voor mij hoeft de waarde van mijn bijdrage niet per definitie uitgedrukt te worden in geld, maar ga bijvoorbeeld eens na…

• Wat de laatste cursus kostte waaraan je deelgenomen hebt
• Wat de entree was voor het laatst bezochte congres
• Het uurtarief van een adviseur is
• Of er onkosten gemaakt zijn
• Hoeveel voorbereiding er getroffen is

Waarde voor mij kan ook betekenen dat er concrete vervolgopdrachten uit voort komen, ik kansen krijg binnen netwerken die eerder voor mij onbereikbaar leken of dat het gewaardeerd wordt met iets anders waar ik behoefte aan heb. Zo zouden de deelnemers hun sociale kapitaal, hun middelen of eenvoudig te bereiken goederen kunnen inzetten om mij weer verder te helpen.

Het kan zo zijn dat mijn bijdrage voor een/sommige deelnemer(s) niet van waarde is. Ook die feedback is voor mij waardevol, maar zeg het me dan. Het is het risico van werken op deze manier, maar alleen met de juiste feedback kan ik mijn dienst/product aanpassen zodat ik de volgende keer wel weer van waarde kan zijn.

Mijn blogpost is deels gebaseerd op het heldere verhaal van Fanny Koerts, ook de reacties op haar blogpost zijn de moeite waard om te lezen en scheppen veel duidelijkheid. Dus Whuffies, kudos en Brownie Points voor Fanny!

*image: http://www.provender.co.nz/

Stem of voeg toe aan: